I would go out tonight, but I haven’t got a stitch to wear

Samen met mijn grote vriend Geert heb ik een knutselmiddag gehouden. Vintage porno uit London! 

Die arme naakte meisjes uit de jaren stillekens verdienden een kleedje. 

Tags: Project 2014

Tags: Project 2014

Tags: Project 2014

Tags: Project 2014

Tags: Project 2014

This time it’s personal

"Misschien moeten we gewoon een naaktfoto van jou nemen?" stelt Geert voor. "Neen, dat heb ik bijna tien jaar geleden al eens gedaan als verjaardagskaart," zeg ik. "Een auto moet ook op onderhoud," antwoordt hij

Ik haat slimme vrienden.

Wij zitten deze namiddag samen in mijn crea-atelier (tuin) om een blogpost te maken rond het thema naakt. Ik dacht zelf aan een blogpost waarin ik mijzelf zou blootgeven. Heel moeilijk. Heel, heel moeilijk. we hebben er wat Duvel bij gehaald. dat maakt het allemaal wat makkelijker. ik ben niet zo’n bloterik. Niet lichamelijk en ook niet zielsgewijs. ik twijfel nog wat er minder aantrekkelijk is eigenlijk. er bestaat geen Photoshop voor de ziel. Oh ja, ik ben gewoon alles aan het schrijven en er gaat geen schrappen aan te pas komen. Misschien mag Geert het nog eens nalezen.

ik heb trouwens bijna het equivalent van naakt zijn meegemaakt net. ik heb Geert laten meekijken in mijn fancy ass Moleskine. waar ik soms in de trein in schrijf om interessant te lijken. (Ik wil niet dat wicht zijn dat heel de tijd op haar smartphone zit te kijken. Weten de mensen op de trein veel dat ik met wereldbelangrijke zaken bezig ben op Twitter.)

ik was daar begonnen aan een stukje over mentale naaktheid. ik ging Gênante Bekentenissen doen. ik wilde dat stukje snel voorbijbladeren, maar de ogen van Geert zijn sneller dan zijn schaduw. “Oh, zo, jij had een crush op Robin Hood?” Is dat gênant? Euhm, misschien wel een beetje. Ik heb het over de Disneyversie van Robin Hood. Dat is een vos. Ben ik al naakt genoeg?

Indien neen: ik sta open voor suggesties, maar ook weer niet zo open.

I told you when I came, I was a stranger

Enkele dagen voor ik zelf op de goedheid van een vreemd land zou gaan rekenen, heb ik zelf onderdak geboden aan een vreemdeling. De vreemdeling in kwestie was een Amerikaanse couchsurfster met een Zweedse naam.

Ze had spring break, en omdat iedereen die naar Europa gaat altijd naar Parijs gaat, had zij ervoor gekozen om België, Duitsland en Nederland te bezoeken. Dat ze dan van alle steden Leuven uitkiest, tja… daar heb ik weinig op te zeggen. We hebben er dan maar het beste van gemaakt.

Tegen dat Skatje (dat is dus die Zweedse naam) was ik zelf al in licht euforische toestand gebracht door Annelies en haar zus Katrien, die trouwens toegaven al eens een keer sappen uit te wisselen. Omdat ik eigenlijk ook een beetje jarig was, werd ik namelijk getrakteerd op roze cava en uitstekende hapjes. Lang leve hapjes!

Dat is hier natuurlijk wel mijn blog en als ik zin heb om het heel de tijd over mezelf te hebben, dan kunt ge daar weinig tegen doen (behalve stoppen met lezen, maar dat zal mij niet tegenhouden om verder te ratelen). Maar dus, de vreemdeling. We namen haar mee naar een Indiër, want Annelies, Katrien en ik, wij zijn dol op de Indiër. Bovendien had Skatje in Gent al frieten met stoverij gegeten en het kan niet alle dagen Vlaamse kermis zijn. 

De tweede avond hebben we dan toch ons best gedaan om Vlaamse kost op het menu te toveren: wortelstoemp met een hééééél lange chipolata. Ook werden we door Bert (dat is de geliefde van Annelies) getrakteerd op een korte (?) samenvatting van de politieke geschiedenis van België. Gelukkig had ik die bende kletsmajoren uitgenodigd, want Skatje was zelf niet echt een vrouw van veel woorden. 

Maar over het algemeen beschouw ik deze missie toch als geslaagd. Skatje was in elk geval erg dankbaar:

image

Tags: project2014

(Source: kylerspears, via pizza)

Tags: project2014